Home » Projecten » Projecten 2017 » 147 202 zomerkamp Les Oiseaux Bleus

147 202 zomerkamp Les Oiseaux Bleus 2017

Zomerkamp Les Oiseaux Bleus 2017, waar te beginnen?
Misschien bij Dorra. Waar ze vorig jaar schuchter en in zichzelf gekeerd aankwam en als een vrolijk meisje wegging, zat ze dit jaar al bij aankomst rechtop in haar rolstoel en keek geïnteresseerd om zich heen. Een oppepper voor ons allemaal, nog voor we begonnen.
Of moet ik beginnen bij Chohdi, de jonge vrijwilliger van het Tunesische Rode Kruis (de Rode Halve Maan), die zonder enige ervaring al vanaf de eerste dag een vriendschap sloot met Mohammed en aan het eind van de week zwierend over de dansvloer ging met diezelfde Mohammed, die normaal gesproken nooit rechtop kan staan. Of bij Nour, studente computerstudies, vorig jaar voor het eerst mee als vrijwilliger, die al in april mailde met een goed idee voor een workshop tijdens het kamp, of we samen een plan konden maken?

In de voorbereidingsdagen werd hard gewerkt aan teambuilding en voorbereiding. Tijdens het kamp gingen we naar het strand, deden we workshops en spelletjes en hebben we, dankzij de steun van Wereldwijd voor Kinderen, kleding kunnen kopen met de kinderen in het centrum van Hammamet. Een geweldige belevenis voor zowel de kinderen (die zelf mochten kiezen wat ze mooi vonden) als de verkopers. Het bezoek van apostel Wiegman, bestuursvoorzitter van het Apostolisch Genootschap, zijn vrouw en John van der Linden, bestuurslid Les Oiseaux Bleus was een bijzondere toevoeging aan het kamp dit jaar. Zij hebben een paar dagen kunnen meedraaien in onze routine en beleefd wat een verschil je kunt maken in de korte tijd die we hebben.

Meer dan ooit tevoren waren we één groep van Tunesiërs en Nederlanders. Het was een groep bevlogen mensen met een gezamenlijk doel, die voor de liefde durven te kiezen. Maar met alleen maar liefde kom je natuurlijk geen stap vooruit. Er werd ook hard gewerkt. Het heeft wat voeten in de aarde, 45 kinderen, 35 Nederlandse en Tunesische (ervaren en onervaren) vrijwilligers, docenten, buschauffeurs. Maar als ze dan in de zee lachend kunnen ontspannen, of opeens blijken te kunnen staan, als ze je een zoen komen geven, of als je tijdens de workshops ontdekt dat ze veel meer kunnen dan je dacht, of alleen al blij zijn dat je ze de mogelijkheid geeft dat zelf te ontdekken, of als ze bij de disco betere dansmoves hebben dan jijzelf, of als ze de volledige emmer water die eigenlijk voor de estafette was bedoeld over je uitstorten, of…als ze niet meer weg willen.. dan weet je dat het het waard was.